سوالات متداول
- 1404-05-30
گزارش پروژه گلآرایی لابی برج در دریاچه چیتگر با استفاده از کل سانسوریا (Sansevieria) | طراحی بیوفیلیک و مینیمال در قلب طبیعت غرب تهران
این گزارش به بررسی پروژه طراحی و اجرای گلآرایی لابی یک برج مسکونی-اداری لاکچری واقع در منطقه گردشگری دریاچه چیتگر (شهدای خلیج فارس)، تهران میپردازد. ایده اصلی کارفرما، استفاده انحصاری از گیاه «سانسوریا» (Sansevieria) در تمامی فضاهای داخلی لابی، با هدف خلق فضایی مدرن، مینیمال، کمتوقع و در عین حال شاخص و تأثیرگذار بوده است. این پروژه با تأکید بر اصول بیوفیلیک (Biophilic Design) و استانداردهای روز دنیا در طراحی فضاهای داخلی با استفاده از گیاهان آپارتمانی مقاوم اجرا شده است.
لابی این برج در نزدیکی دریاچه چیتگر (دریاچه شهدای خلیج فارس) واقع شده است؛ منطقهای که به دلیل جاذبههای طبیعی و آب وهوای مطبوع، یکی از مقاصد لاکچرینشینی در غرب تهران محسوب میشود. معماری مدرن و پنجرههای بزرگ لابی، نور طبیعی مناسبی را تأمین میکند که برای رشد و نمایش زیبایی سانسوریا ایدهآل است. فضای داخلی لابی با متراژ تقریبی ۲۰۰ مترمربع، دارای سقف بلند، کفپوشهای براق و مبلمان با رنگهای خنثی (خاکستری، طوسی و مشکی) میباشد که بستری عالی برای تضاد رنگی با برگهای عمودی و سخت سانسوریا فراهم کرده است.
مفهوم اصلی این پروژه «جنگل مینیمال» یا «نیزههای ساکن» نام دارد. طراحان با الهام از شکل نیزهمانند و ایستاده سانسوریا، سعی کردهاند حس «نظم، ایستادگی و آرامش» را در فضای ورودی برج القا کنند. بر خلاف گلآراییهای سنتی که از تنوع رنگی بالا استفاده میکنند، در این پروژه از تکگیاه (Monoculture) به عنوان یک بیانیه قدرتمند طراحی استفاده شده است. انتخاب سانسوریا به دلایل زیر بوده است: ۱) مقاومت فوقالعاده بالا در برابر کمآبی و نور کم که برای محیط پرتردد لابی حیاتی است. ۲) عمود بودن برگها که حس ارتفاع و وقار را به فضا منتقل میکند. ۳) قابلیت تصفیه هوا و تولید اکسیژن در شب که برای ساختمانهای مسکونی تجملی بسیار ارزشمند است.
پروژه گلآرایی لابی برج چیتگر در چندین زون کلیدی با استفاده از صد در صد سانسوریا (با گونههای مختلف) اجرا شده است. یکی از برجستهترین ویژگیهای این پروژه، استفاده از گلدانهای بسیار بزرگ و کشیده به ابعاد «طول ۲ متر و عرض ۳۰ سانتیمتر» میباشد که در زیر هر پنجره لابی قرار داده شده است.
اصلیترین و چشمگیرترین بخش این پروژه، کاشت سانسوریا درون گلدانهای خطی سفارشی به طول ۲ متر و عرض ۳۰ سانتیمتر است. این گلدانها از جنس فایبرگلاس با رنگ مات مشکی یا سفید (متناسب با فریم پنجره) ساخته شدهاند و دقیقاً در امتداد زیر هر پنجره بزرگ لابی نصب شدهاند. ابعاد ۲ متر در ۳۰ سانتیمتر یک نسبت طول به عرض بسیار کشیده (نسبت تقریباً ۷ به ۱) است که یک خط افقی بسیار ممتد و منظم را در زیر پنجرهها ایجاد میکند. این گلدانها به دلیل عمق کم (حدود ۳۰ سانتیمتر) برای کاشت گیاهان ریشهسطحی مانند سانسوریا کاملاً مناسب هستند، زیرا سانسوریا ریشههای افشان و نسبتاً سطحی دارد و به عمق زیاد نیاز ندارد. با این حال، برای جلوگیری از واژگونی به دلیل ارتفاع ۱ متری گیاه، کف این گلدانها با یک لایه سنگ و لیکا (به ضخامت ۱۰ سانتیمتر) سنگین شده است تا مرکز ثقل پایین بیاید.
در این پروژه، اصل «تکرار و نظم» با حساسیت بالایی رعایت شده است: به طور دقیق، «زیر هر پنجره یک گلدان ۲ متری با عرض ۳۰ سانتیمتر قرار گرفته است». لابی برج دارای ۵ پنجره بزرگ و مدرن در سمت جنوبی (مشرف به دریاچه چیتگر) میباشد. در نتیجه، تعداد ۵ عدد گلدان ۲ متری به صورت موازی و با فاصله مساوی از یکدیگر (متناسب با فاصله پنجرهها) در امتداد دیوار چیده شدهاند. این چیدمان خطی و متوالی، یک ریتم بصری بسیار قوی ایجاد کرده است: هر بار که چشم بازدیدکننده از کنار پنجرهها عبور میکند، با یک «نوار سبز یکدست» به طول ۲ متر مواجه میشود. فاصله گلدانها از یکدیگر دقیقاً برابر با عرض هر گلدان (۳۰ سانتیمتر) در نظر گرفته شده است تا حس مدولار و معماریگونه فضا حفظ شود.
با توجه به طولانی بودن گلدان (۲ متر) و نیاز به ایجاد یک پوشش سبز یکدست و پیوسته در تمام طول آن، از گونه «سانسوریا زیلانیکا» (Sansevieria Zeylanica) با برگهای بلند (حدود ۸۰ سانتیمتر تا ۱ متر) و دارای نوارهای عرضی نامنظم استفاده شده است. تراکم کاشت در هر گلدان ۲ متری به صورت زیر بوده است: در هر ۳۰ سانتیمتر طول گلدان، یک ریشه سانسوریا با حداقل ۵ تا ۷ برگ کاشته شده است. بنابراین در هر گلدان ۲ متری، تقریباً ۶ تا ۷ بوته سانسوریا (با فاصله ۳۰ سانتیمتر از هم) کاشته شده است. با این تراکم، برگها به طور کامل روی هم را پوشاندهاند و یک «پرده سبز» متراکم در تمام طول ۲ متری گلدان ایجاد شده است. ارتفاع یکسان گیاهان (حدود ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر) باعث شده که خط بالایی برگها کاملاً افقی و موازی با لبه زیرین پنجره باشد که یک هارمونی بصری کامل ایجاد کرده است.
علاوه بر گلدانهای ۲ متری زیر پنجرهها، در سایر نقاط لابی نیز از سانسوریا با گونههای دیگر استفاده شده است: در پشت میز پذیرش، یک پارتیشن خطی با گلدانهای ۱ متری حاوی سانسوریا لاورنتی (حاشیه زرد) قرار دارد. در بخش نشیمن، ۴ عدد باکس بتنی حاوی سانسوریا سیلندریکا (استوانهای) به عنوان تقسیمکننده فضا عمل میکنند. در راهروی آسانسور، از سانسوریا هاهنی (کوتاه) در گلدانهای گرد استفاده شده است. اما عنصر غالب و تعیینکننده هویت بصری لابی، همان گلدانهای ۲ متری زیر پنجرهها هستند.
جدول زیر خلاصه مشخصات فنی اصلیترین المان این پروژه (گلدانهای زیر پنجره) را نشان میدهد:
طول گلدان | ۲۰۰ سانتیمتر (۲ متر) – ممتد در امتداد پنجره
عرض گلدان | ۳۰ سانتیمتر – عمق کم، مناسب برای ریشه افشان سانسوریا
ارتفاع گلدان | ۳۵ سانتیمتر – شامل ۱۰ سانتیمتر زهکش (لیکا و سنگ) و ۲۵ سانتیمتر خاک
جنس گلدان | فایبرگلاس مات (مشکی در مقابل پنجرههای جنوبی، سفید در مقابل پنجرههای شمالی)
گونه گیاه | Sansevieria Zeylanica (برگهای بلند و نیزهای با نوارهای سبز روشن و تیره)
تعداد بوته در هر گلدان | ۶ تا ۷ بوته با فاصله ۳۰ سانتیمتر (تراکم بالا برای پوشش کامل)
ارتفاع گیاه | ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر (همسطح با لبه پایینی پنجره)
تعداد کل گلدانها | ۵ عدد (متناسب با ۵ پنجره بزرگ لابی)
انتخاب گلدان ۲ متری با عرض تنها ۳۰ سانتیمتر یک تصمیم کاملاً معماریمحور بوده است. عرض کم (۳۰ سانتیمتر) باعث میشود گلدان فضای کف لابی را اشغال نکند و مسیر عبور و مرور را مسدود نکند. از طرف دیگر، طول زیاد (۲ متر) یک مانع بصری خطی و ممتد ایجاد میکند که پنجره را به فضای داخلی متصل میکند. این نسبت طول به عرض (حدود ۷ به ۱) بسیار نادر و خاص است و در گلآراییهای معمول ساختمانهای مسکونی تهران دیده نمیشود. همچنین کاشت سانسوریا در گلدان کمعمق (۳۰ سانتیمتر) کاملاً علمی و صحیح است، زیرا ریشه سانسوریا بر خلاف تصور عموم، نیازی به عمق زیاد ندارد و ریشههای آن افشان و سطحی رشد میکنند. تنها نکته مهم، سنگین کردن کف گلدان با لایه زهکش ضخیم (۱۰ سانتیمتر لیکا و سنگ) برای جلوگیری از واژگونی گیاه بلند (۱ متری) بوده است.
پروژه گلآرایی لابی برج دریاچه چیتگر با استفاده از گلدانهای ۲ متری و عرض ۳۰ سانتیمتر در زیر هر پنجره، یک نمونه موفق از هماهنگی کامل بین معماری ساختمان و طراحی فضای سبز داخلی است. تکرار ۵ گلدان یکسان در زیر ۵ پنجره، یک ریتم و نظم چشمی خلق کرده که به لابی حس «گالری هنری مدرن» میبخشد. استفاده انحصاری از سانسوریا (با گونه غالب زیلانیکا در این بخش) به دلیل مقاومت بالا، فرم عمودی و نیاز کم به نور و آب، انتخاب هوشمندانهای بوده است. این پروژه ثابت میکند که با یک عنصر ساده (یک گیاه) و یک قاب تکراری (گلدان ۲ متری زیر پنجره)، میتوان یک هویت بصری ماندگار و بسیار لوکس خلق کرد بدون اینکه نیاز به هزینه نگهداری بالا باشد. برای ساختمانهای لاکچری مشرف به دریاچه چیتگر، این رویکرد الگویی ایدهآل محسوب میشود.
برای ثبت دیدگاه نیاز به ورود دارید.
نظرات (0)